TDS, GBF ve COA: hammadde belgeleri arasındaki farklar
Bir kimyasal hammadde genellikle üç temel belgeyle birlikte gelir: ürünü teknik olarak tanımlayan Teknik Veri Formu (TDS), güvenli kullanımı anlatan Güvenlik Bilgi Formu (GBF/SDS) ve teslim edilen partinin analiz sonuçlarını gösteren Analiz Sertifikası (COA). Üçü farklı soruları yanıtlar ve birbirinin yerine geçmez.
Teknik Veri Formu (TDS)
Üreticinin hazırladığı ürün tanıtım belgesidir. Genellikle ürünün tanımını, görünüşünü, tipik değerlerini veya spesifikasyon aralıklarını, önerilen kullanım alanlarını, ambalaj ve depolama bilgisini içerir. Yasal olarak belirlenmiş bir formatı yoktur; içerik üreticiye göre değişir.
Güvenlik Bilgi Formu (GBF/SDS)
Zararları, ilk yardım, depolama, maruz kalma kontrolü, taşıma ve bertaraf bilgilerini veren güvenlik belgesidir. Türkiye’de KKDİK Yönetmeliği’ne göre 16 bölümlü formatta ve Türkçe hazırlanır. Ayrıntılar için GBF nedir? yazımıza bakabilirsiniz.
Analiz Sertifikası (COA)
Belirli bir partinin (lot/batch) analiz sonuçlarını, spesifikasyon sınırlarıyla birlikte gösterir. Genellikle parti numarasını, üretim tarihini, son kullanma veya yeniden test tarihini ve uygulanan test yöntemlerini içerir. TDS ürünün genel özelliklerini anlatırken COA, elinize ulaşan partinin bu özellikleri karşıladığını belgeler.
Teslimatta neyi kontrol etmeli?
- COA’daki parti numarası ambalaj etiketindeki numarayla aynı mı?
- COA’daki sonuçlar, anlaşılan spesifikasyonun (TDS veya sözleşme) sınırları içinde mi?
- GBF güncel mi, Türkçe mi ve ürün adı/CAS numarası ambalajla tutarlı mı?
- Gerekiyorsa Helal, Kosher, alerjen veya GDO beyanları ürüne ve üreticiye göre ayrıca istenmeli.
ISF KİMYA ürün sayfalarındaki “TDS / GBF İste” düğmesiyle belgeleri talep edebilirsiniz; belgeler ürüne ve üreticiye göre paylaşılır.
Kaynak: KKDİK Yönetmeliği (güncel metin, mevzuat.gov.tr) — Madde 27.